รีวิว ผู้มาเยือน (Arrival, 2016)

หนังยานต่างดาวจำนวนมากเร่งไปที่อาวุธ Arrival ของ เดอนี วีลเนิฟ หยุดอยู่ที่คำถามว่าประโยคหนึ่งแปลว่าอะไร เอมี อดัมส์ รับบทนักภาษาศาสตร์ที่ถูกเรียกตัวเพราะกองทัพคุยกับผู้มาเยือนไม่ได้ และหนังให้เธอทำงานจริงจังกับการเดาโครงสร้างประโยค แทนที่จะให้เธอเป็นคนอธิบายฉากระเบิด

เรื่องย่อแบบไม่สปอยล์

ยานรูปเปลือกหอยปรากฏหลายจุดบนโลก หลุยส์ แบงส์ ถูกพาไปยังยานในมอนแทนาพร้อมนักฟิสิกส์เพื่อหาให้ได้ว่าผู้มาเยือนต้องการอะไร แต่ละประเทศที่มียานก็กำลังแปลไปคนละทาง และความกลัวทำให้ทุกฝ่ายอยากได้คำตอบก่อนอีกฝ่าย

ภาษาคือกลไกของเรื่อง ไม่ใช่ของประกอบ

วีลเนิฟถ่ายห้องในยานให้มืด เงียบ และสูง จนการสนทนาแต่ละครั้งใช้แรงของนักแสดงมากกว่าเอฟเฟกต์ อดัมส์เล่นคนที่ตั้งใจฟัง และความตั้งใจนั้นค่อย ๆ เปลี่ยนวิธีที่เธอมองเวลาของตัวเอง หนังไม่ต้องตะโกนว่านี่คือจุดพลิก คนดูประกอบเองจากลำดับฉาก

ข้อสังเกต

ถ้าคุณรอฉากสงครามขนาดใหญ่ หนังนี้จะรู้สึกนิ่ง มีทฤษฎีภาษาที่ถูกย่อให้เล่าได้ในสองชั่วโมง จึงไม่ใช่บทความวิชาการ แต่มันก็ไม่ทิ้งแกนนั้นเพื่อไปทำฉากไล่ล่า

ดูเรื่องนี้ถ้าคุณ

ชอบไซไฟที่ปัญหาคือความเข้าใจ และดู Dune แล้วอยากเห็นวีลเนิฟในเรื่องที่เล็กและเงียบกว่า

สรุป

Arrival เป็นหนังต่างดาวที่จำได้เพราะประโยค ไม่ใช่เพราะยาน กองบรรณาธิการให้ 8.5/10

สิ่งที่กองทัพได้ยินกับสิ่งที่หลุยส์ได้ยิน

ผู้บังคับบัญชาต้องการประโยคที่แปลเป็นภัยหรือไม่ภัย หลุยส์ต้องการเวลาเพิ่มเพราะภาษานั้นไม่เรียงแบบประโยคภาษาอังกฤษ ความขัดแย้งนี้เป็นเครื่องยนต์ของเรื่องแทนการไล่ยิง ฟอเรสต์ วิเทเกอร์เล่นคนที่ยังฟังนักภาษาศาสตร์อยู่ แต่ก็มีวิทยุจากประเทศอื่นที่แปลไปคนละทางรออยู่ตลอด