รีวิว เลดี้ เบิร์ด (Lady Bird, 2017)

หนังมัธยมปลายจำนวนมากรีบให้ตัวเอกหนีเมืองแล้วพบตัวเอง Lady Bird ของ เกรตา เกอร์วิก อยู่กับปีสุดท้ายที่เมืองแซคราเมนโต ซึ่งคริสตินตั้งชื่อตัวเองใหม่และอยากเข้าเรียนต่อที่อื่นให้ได้ เรื่องสั้น บทพูดเร็ว และทะเลาะกับแม่ได้โดยไม่ต้องมีเหตุการณ์ใหญ่มาปิดท้ายทุกฉาก

เรื่องย่อแบบไม่สปอยล์

เลดี้ เบิร์ดเรียนโรงเรียนคาทอลิก บ้านมีเงินตึง พ่อตกงานแบบที่ครอบครัวพยายามไม่พูดดัง และแม่ตรวจทุกเรื่องตั้งแต่การบ้านถึงราคาสบู่ เธอสมัครเรียนมหาวิทยาลัยที่อยู่นอกเมือง ทั้งที่เกรดและเงินไม่ได้อยู่ข้างเธอทั้งหมด เพื่อน ละครเวที และคนที่เธอชอบเปลี่ยนไปตามเทอม

แม่กับลูกที่พูดคนละประโยคในเรื่องเดียวกัน

ลอรี เมตคาล์ฟ กับเซอร์ชา โรนัน เล่นคู่ที่รักกันแต่ฟังกันไม่จบประโยค เกอร์วิกไม่ให้แม่เป็นตัวขัดขวางแบบนิทาน และไม่ให้ลูกเป็นผู้ถูกทำร้ายอย่างเดียว ทั้งคู่ผิดคนละแบบในบทสนทนาเดียวกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่เรื่องวัยรุ่นเรื่องนี้ยังใช้กับคนที่พ้นวัยนั้นแล้ว

ข้อสังเกต

มันเล็กมาก ถ้าคุณรอจุดหักมุมหรือวิกฤตใหญ่ หนังไม่มีสิ่งนั้นให้ ความขำมาจากจังหวะพูด ไม่ใช่จากมุกที่หยุดเรื่อง

ดูเรื่องนี้ถ้าคุณ

อยากได้หนังครอบครัวที่ทะเลาะเรื่องธรรมดาได้สนุก และไม่รังเกียจเรื่องที่จบแบบยังมีอะไรค้างคา

สรุป

Lady Bird จำได้เพราะบทแม่ลูก ไม่ใช่เพราะเช็กลิสต์ของหนังวัยรุ่น กองบรรณาธิการให้ 8/10

เมืองที่ตัวละครอยากหนี แต่หนังไม่ได้หัวเราะใส่เมือง

แซคราเมนโตถูกเลดี้ เบิร์ดเรียกว่าน่าเบื่อ เกอร์วิกยังถ่ายบ้าน โบสถ์ และถนนให้มีความจำของคนที่โตที่นั่น เทรซี เลตส์ ในบทพ่อคือคนที่ฟังลูกโดยไม่แย่งบทแม่ ความขำของเรื่องจึงมาจากความเฉพาะของบ้านนี้ ไม่ใช่จากมุกวัยรุ่นที่ใช้ได้ทุกเมือง