รีวิว คู่ระห่ำ ล่าวิญญาณโหด (Prisoners, 2013)

ชื่อไทยของเรื่องนี้ชวนให้คิดถึงหนังไล่ล่า แต่ Prisoners ของ เดอนี วีลเนิฟ ใช้เวลาอยู่กับรอคอยและการตัดสินใจที่แก้กลับไม่ได้ ฮิวจ์ แจ็กแมน เป็นพ่อที่เชื่อว่าตำรวจช้าเกินไป และ เจก กิลเลนฮาล เป็นนักสืบที่ต้องทำตามหลักฐาน ทั้งคู่ต้องการเด็กคนเดียวกันกลับมา แต่ใช้วิธีที่ชนกัน

เรื่องย่อแบบไม่สปอยล์

หลังอาหารขอบคุณพระเจ้า เด็กหญิงสองคนหายไปจากละแวกบ้าน รถบ้านเก่าคันหนึ่งจอดอยู่ในซอยช่วงบ่ายนั้น และชายที่ขับรถถูกควบคุมตัวแล้วปล่อยเพราะหลักฐานไม่พอ พ่อของเด็กคนหนึ่งไม่ยอมรับคำว่าไม่พอ หนังตามทั้งการสืบสวนอย่างเป็นทางการและการกระทำที่เกิดขึ้นนอกสถานี

หนังไม่ช่วยให้คนดูสบายใจกับสิ่งที่พ่อทำ

วีลเนิฟถ่ายฝนและห้องที่มืดตลอดเรื่อง แต่ไม่ได้ใช้ความมืดปิดบังการกระทำของตัวละคร คนดูเห็นพอที่จะตัดสินเอง และหนังไม่ส่งผู้บรรยายมาบอกว่าฝั่งไหนถูก โทนนี้ทำให้สองชั่วโมงครึ่งไม่รู้สึกเหมือนรายการไขคดี มันรู้สึกเหมือนการอยู่กับคนที่กำลังหมดทาง

ข้อสังเกต

เรื่องยาวและมีทางแยกของเบาะแสหลายสาย ช่วงท้ายผูกปมแน่นจนบางข้อต่อกันเร็วไป ถ้าคุณอ่อนไหวกับเรื่องเด็กหาย โทนของมันหนักตั้งแต่ต้นและไม่เบาลงเพื่อพัก

ดูเรื่องนี้ถ้าคุณ

ชอบหนังสืบสวนที่ตัวละครทำสิ่งที่แก้ตัวได้ยาก และดู Arrival แล้วอยากเห็นวีลเนิฟในโหมดอาชญากรรม

สรุป

Prisoners ไม่ได้ให้คำปลอบว่าความเด็ดขาดของพ่อจะถูกเสมอ กองบรรณาธิการให้ 8.5/10

สองจังหวะที่ไม่ยอมเดินพร้อมกัน

นักสืบของกิลเลนฮอลเดินตามรถ กล้องวงจรปิด และคำให้การที่ขัดกัน ส่วนพ่อของแจ็กแมนเดินตามความกลัวของตัวเอง วีลเนิฟตัดสลับสองจังหวะนี้โดยไม่ให้ฝั่งตำรวจกลายเป็นตัวถ่วงฉาก ฝนที่ตกเกือบทั้งเรื่องทำให้หลักฐานกลางแจ้งดูไม่น่าเชื่อถือ ซึ่งเข้ากับเหตุผลที่พ่อไม่ยอมรอ